خانواده ای که ما باشیم.

همه ی خانواده مریضن.

بوی سوپ پیچیده تو خونه و داداش اینا توی ها نشستن و چایی میخورن.

من امتحان دارم و با این مریضی نمیدونم باید چیکار کنم.

مشکلات دیروز خیلی راحت حل شدن و انگار اصلا مشکلی وجود نداشت.

گه گاهی صدای نق نق کردن السا و حرفا و بازی کردنای پارسا...

شبیه خانواده های شیرینه قدیما شدیم....

ادیت میشم گاهی اما دوست دارم.

اگه بچه نداشتیم، قطعا الان پاسور بازی میکردیم و میخندیدیم. ما خب نمیشه.

خانواده ای که ما باشیم هرچند با هم متفاوتیم اما کنار میایم و خوشحالیم.

پنجشنبه ی آروم من...